Opheffing van het Zwitsers bankgeheim

De schending van het bankgeheim wordt van rechtswege vervolgd onafhankelijk van een wel of niet gedeponeerde klacht van de benadeelde. Het prijsgeven van het bankgeheim door de bankier is echter in bepaalde gevallen gerechtvaardigd namelijk:

- als de rekeninghouder zelf toestemming geeft aan de bank om zijn gegevens openbaar te maken;

- als het zich beroepen op het bankgeheim door de rekeninghouder een misbruik van recht vormt. Bijvoorbeeld in situaties waarin de cliënt verdacht wordt van een strafbaar feit (bv. fiscale fraude). Het louter onjuist invullen van een aangiftebiljet (belastingontwijking) valt er in ieder geval niet onder;

- bepaalde wetten kunnen uitzonderingen voorzien (bv. het huwelijksrecht, erfrecht, enz.);

- sommige verdragen gesloten met vreemde mogendheden voorzien in de opheffing van het bankgeheim (bv. de TIEA tussen de VS en Zwitserland).

Senator Levin trekt ten strijde tegen belastingontduiking

De Zwitserse bank Credit Suisse heeft een actieve rol gespeeld bij belastingontduiking door Amerikaanse cliënten. Dat concludeerde een speciale commissie van de Amerikaanse senaat (US Senate Permanent Subcommittee on Investigations). Volgens de commissie hielp de bank tot 10 miljard dollar uit het zicht van de IRS te houden. Verder stelde de commissie ook vast dat de bank onvoldoende tuchtmaatregelen nam tegen betrokken werknemers en dat de bank beleggers misleidde over de groei bij het onderdeel private banking.

De voorzitter van de speciale commissie is Senator Carl Levin. Hij diende, samen met Coleman en Obama, in februari 2007 een voorstel in voor een ‘Stop Tax Haven Abuse Act’(STHAA). Deze ontwerpwet omvat een groot aantal bepalingen die fraude en anti-fiscale constructies met gebruikmaking van belastingparadijzen onmogelijk moeten maken of bemoeilijken. Deze ontwerpwet omvat onder meer:

- buitenlandse lichamen worden vermoed ‘US-controlled’ te zijn wanneer Amerikaanse ingezetenen hen hebben opgericht of er activa hebben ingebracht;

- 34 jurisdicties worden op een zwarte lijst van  ‘schurkenstaten’ geplaatst; voor Amerikaanse ingezetenen die met deze staten zaken doen, zullen verzwaarde eisen gelden;

- de fiscale autoriteiten krijgen speciale bevoegdheden ten opzichte van jurisdicties die Amerikaanse belastingheffing belemmeren;

- er komt een verzwaarde inlichtingenverplichting voor banken en andere financiële instellingen die rekeningen openen voor buitenlandse lichamen in handen van Amerikaanse ingezetenen, of die in bepaalde andere landen zelf rekeningen aanhouden;

- over bepaalde trustgerelateerde baten zal in de VS belasting worden geheven.

Interessante links:

http://www.hsgac.senate.gov/subcommittees/investigations

http://www.levin.senate.gov/newsroom/press/release/senators-introduce-bill-to-close-offshore-tax-loopholes/

OESO zet Zwitserland onder druk

Nadat de OESO Zwitserland, in 2009, had aangemerkt als een belastingparadijs en het dreigde Zwitserland op de door de OESO gehanteerde grijze lijst te plaatsen, toonde Zwitserland zich bereid om zich aan te passen en de OESO-standaarden te implementeren. Onder deze standaard van transparantie en uitwisseling van informatie wordt begrepen:

- uitwisseling van informatie op verzoek wanneer deze geacht wordt relevant te zijn voor de administratie en naleving van de nationale wetten van de verdragspartner;

- geen beperkingen in uitwisseling veroorzaakt door bankgeheim of nationale vereisten;

- beschikbaarheid van betrouwbare informatie, voornamelijk rekeningen, bank en aandeelhouder informatie en de mogelijkheid deze te verkrijgen;

- respect voor de rechten van de belastingbetalers;

- strikte inachtneming van de vertrouwelijkheid van de uitgewisselde informatie.

Zwitserland is uiteindelijk gezwicht voor de druk van de OESO, maar is slechts tot een verruiming van de inlichtingenverstrekking op verzoek aan andere staten overgegaan, voor zover dat niet anders kon. De criteria die Zwitserland sinds haar gewijzigde opstelling hanteert bij de internationale inlichtingenuitwisseling zijn:

- er vindt geen automatische inlichtingenuitwisseling plaats;

- uitwisseling is beperkt tot concrete, individuele informatieverzoeken;

- fishing expeditions zijn uitgesloten;

- er dient sprake te zijn van faire overgangsoplossingen;

- inlichtingenuitwisseling is beperkt tot de belastingen die in het belastingverdrag geregeld zijn.

Toch blijft de OESO druk uitoefenen op Zwitserland om een veralgemeend systeem van automatische inlichtingenuitwisseling (AIA) in fiscale zaken in te voeren. Op basis van een dergelijk systeem zouden de Zwitserse banken automatisch het bedrag aan roerende inkomsten moeten melden van cliënten die hun fiscale residentie buiten Zwitserland hebben.

Discussie omtrent de AIA:

-          Volgens Pascal Saint-Amans, Director of the Center for Tax Policy and Administration at the OECD, staat de AIA voor medio 2014 op de agenda. De OESO en de G-20 landen, die werken aan een standaard voor de invoering van de AIA waaraan ook Zwitserland gebonden zal zijn, willen medio 2014 het besluit tot AIA nemen en in 2015 invoeren.

-          Swiss Bankers Association (SBA) is alvast voorstander van de AIA, dit blijkt uit onderstaande verklaring:

http://www.swissbanking.org/en/home/standpunkte-link/medien/stellungnahme-20140213.htm

-          Eveline Widmer-Schlumpf, Zwitsers minister van Financiën, bekijkt momenteel welk standpunt Zwitserland gaat innemen ten aanzien van de AIA:

http://www.nzz.ch/aktuell/schweiz/wir-muessen-uns-jetzt-schnell-positionieren-1.18247349

Gegevensuitwisseling met VS

Zwitserland en de Verenigde Staten (VS) hebben op 21 juni 2012 een gezamenlijke verklaring (Joint Statement) ondertekend, waaruit volgt dat Zwitserland haar medewerking zal verlenen aan het uitvoeren van de Amerikaanse ‘Foreign Account Tax Compliance Act’ (FATCA). FATCA heeft een grote invloed op het voortbestaan en de kracht van het Zwitsers bankgeheim. Het bankgeheim is in Zwitserland een persoonlijk recht dat de privacy van het individu beschermt.

Mijn artikel is te lezen in het februarinummer van Controllers Journaal: p. 7 – 8  (website: http://www.controllersjournaal.nl/)

DSC_0025

Europese spaarrichtlijn

Sinds 1 juli 2005 is de Europese spaarrichtlijn van kracht. Deze richtlijn beoogde via automatische informatie-uitwisseling een einde te maken aan het ontduiken van belasting op intrestbetalingen via de inning in het buitenland van deze intresten. Concreet voorbeeld: de Belgische fiscus wordt automatisch ingelicht wanneer een Belgische inwoner intresten ontvangt van bv. een Nederlandse, een Franse of een Duitse bank.

Vandaag passen enkel Oostenrijk en Luxemburg nog het bronheffingsysteem (35%) toe. Maar dat is een aflopend verhaal want de Europese spaarrichtlijn bepaalt dat alle EU-landen vroeg of laat zullen moeten overstappen naar het systeem van informatie-uitwisseling. Echter deze twee EU-lidstaten voelen nog steeds niets voor een automatische uitwisseling van gegevens over spaartegoeden van buitenlanders. Dit bleek uit een vergadering, op 10 december, van de ministers van Financiën van de EU-landen in Brussel. Deze twee EU-lidstaten willen een gelijk speelveld met hun concurrent Zwitserland.

Onder het toepassingsgebied van de huidige spaarrichtlijn vallen enkel eenvoudige spaarproducten zoals spaarrekeningen, kasbons en obligaties. De EU wil het toepassingsgebied echter uitbreiden zodat ook de meer complexe producten eronder vallen:

-          inkomsten uit bepaalde individuele levensverzekeringen (tak 21- en tak 23-verzekeringen uitgegeven na 2010)

-          gestructureerde producten

-          beleggingsfondsen zonder Europees paspoort

Een interessant document dat meer informatie geeft over deze problematiek is te vinden op de website van rijksoverheid.nl: http://www.rijksoverheid.nl/ministeries/fin/documenten-en-publicaties/kamerstukken/2013/12/17/brief-met-kamervragen-van-de-pvda-over-behoud-bankgeheim-van-oostenrijk-en-luxemburg.html