Maak schoon schip met de inkeerregeling

Zwitserland is op 9 oktober 2013 verdragspartner geworden van het OESO-verdrag over wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken (WABB). Hierdoor wordt het vanaf 2015 mogelijk dat Zwitserland informatie over belastingplichtigen gaat uitwisselen. De verwachting is groot dat de Nederlandse Belastingdienst dan informatie zal vragen over bankrekeningen die Nederlanders in Zwitserland aanhouden. Indien u in het verleden uw (Zwitserse) banksaldi niet hebt aangegeven in uw aangifte inkomstenbelasting (box 3), dan loopt u een verhoogd risico op navordering van belasting, heffingsrente en boete. Het feit dat landen (zoals Luxemburg en Zwitserland) hun bankgeheim opheffen of overgaan tot automatische gegevensuitwisseling is een reden voor mensen om gebruik te maken van de inkeerregeling.

Met ingang van 1 juli 2014 bedraagt de boete bij het inkeren van vermogens 30% van de ontdoken belasting. Vanaf 1 juli 2015 wordt deze boete verhoogd naar 60%. Mensen die zonder vrijwillig hun vermogen in te keren tegen de lamp lopen, riskeren een boete die kan oplopen tot 300%.

BelastingdienstDe Belastingdienst mag over twaalf jaar navorderen. Mede afhankelijk van het verleende uitstel voor het indienen van de aangifte, zal 2001 of 2002 het oudste jaar zijn waarover de Belastingdienst een navorderingsaanslag kan opleggen. De nagevorderde belasting bedraagt 1,2 % over het niet aangegeven banksaldo van het desbetreffende jaar. Bovendien is er heffingsrente verschuldigd. De heffingsrente is hoger naarmate het belastingjaar ouder is.

Het inkeren kan een ingewikkeld proces zijn, dat niet alleen betrekking heeft op de hoogte van de boete, maar ook op de hoogte van de op te leggen belastingaanslag. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de vraag waar het geld vandaan komt en wat er met het geld is gebeurd. Het is zeker niet ongebruikelijk dat na het inkeren, toch een dispuut ontstaat over de hoogte van de aanslag en dat daarbij beroep moet worden gedaan op de rechter.

Advertenties

Twee wetsvoorstellen bedreigen het bankgeheim

wetsvoorstelDe Zwitserse regering heeft woensdag twee wetsvoorstellen ingediend die een einde kunnen maken aan het bankgeheim in Zwitserland. Zwitserland wil het bankgeheim voor buitenlandse rekeningen opheffen en gegevens van buitenlandse rekeninghouders automatisch naar de belastingdienst van het land van herkomst sturen. Het Zwitsers parlement stemt in de herfst of in de winter over de twee wetsvoorstellen. De Zwitserse regering hoopt dat de wet die het bankgeheim opheft tegen 2017 van kracht zal zijn. De automatische uitwisseling van bankgegevens zou in 2018 van start moeten gaan.

Concluderend kan men stellen dat Zwitserland steeds meer stappen onderneemt tot afschaffing van het bankgeheim maar dat er nog enkele hordes (eventueel referendum, enz.) genomen dienen te worden.

Meer informatie hierover is te vinden op:

http://www.efd.admin.ch/00468/index.html?lang=en&msg-id=55889

Pauschal of Lump Sum regeling

flagIn Zwitserland is het mogelijk voor een bepaalde groep van inwoners om te opteren voor de zogenaamde ‘Lump Sum regeling’ (beter bekend onder de ‘Pauschal-regeling’). In dit regime gaan deze personen niet op grond van hun inkomen en vermogen belastingen betalen maar op grond van de jaarlijkse geschatte kosten voor hun levensonderhoud.

Wie kan hiervan genieten?

Een persoon die:

  • zich voor de eerste keer of na een afwezigheid van ten minste tien jaar in Zwitserland gaat vestigen; en
  • in Zwitserland geen betaalde activiteit uitoefent.

Personen die voldoen aan de bovenstaande criteria kunnen een aanvraag doen bij de kantonale belastingdienst om van de ‘Pauschal-regeling’ te genieten. Indien de aanvrager getrouwd is, moet de echtgenoot in principe ook in Zwitserland gaan wonen en mag ook deze geen betaalde activiteit uitoefenen in Zwitserland.

Buitenlandse staatsburgers kunnen in principe voor onbepaalde tijd gebruik maken van de ‘Pauschal-regeling’. Deze wordt echter wel regelmatig door de lokale belastingdienst opnieuw beoordeeld of aangepast. Buitenlanders met een dubbele nationaliteit (buitenlands/Zwitsers) kunnen alleen van deze regeling gebruik maken in het jaar van aankomst in Zwitserland. Ditzelfde geldt voor Zwitserse staatsburgers. Het recht op de ‘Pauschal-regeling’ zal in principe vervallen wanneer de betreffende persoon in Zwitserland gaat werken of de Zwitserse nationaliteit krijgt.

Recente ontwikkelingen

Één van de belangrijkste wijzigingen in de afgelopen jaren is dat de ‘Pauschal-regeling’ in het kanton Zürich na een referendum is afgeschaft. Deze wijziging is alleen van toepassing op de kantonale en gemeentelijke belastingen in het kanton Zürich. De uitslag van het referendum is het kanton Zürich heeft geen invloed gehad op de federale belastingheffing.

Het uitgangspunt van de ‘Pauschal-regeling’ biedt aan de belastingplichtige en aan de kantonale belastingdiensten te veel speelruimte volgens enkelen. Het is onmiskenbaar zo dat de regeling in strijd is met het beginsel van de gelijke behandeling. Het is inderdaad moeilijk te verdedigen dat op grond van een vermeend voordeel voor Zwitserland voor een bepaalde groep welgestelde burgers een aangepast belastingregime geldt. Geen wonder dus dat er steeds meer bezwaren tegen de ‘Pauschal-regeling’ te horen zijn. Dit gaf aanleiding tot een referendum (op 30 november 2014) waarbij het gehele volk zich kon uitspreken over de regeling.

Op 30 november 2014 werd volgende beslist; rond 60% van de stemgerechtigden in Zwitserland is van mening dat de ‘Pauschal-regeling’ mogelijk moet blijven. Vooral het argument dat ieder kanton zelf kan en moet beslissen of het wel of niet buitenlanders pauschal wil betalen, heeft de doorslag gegeven. Voorts heeft een rol gespeeld dat zowel op het niveau van de Bund, als op dat van het kanton de voorwaarden per 2016 aanzienlijk worden aangescherpt.

Meer informatie hierover is te vinden op:

http://pauschalsteuer-abschaffen.ch/aktuell.html

http://www.parlament.ch/d/wahlen-abstimmungen/volksabstimmungen/volksabstimmungen-2014/2014-11-30/pauschalbesteuerung/seiten/default.aspx

 

Stichting in Zwitserland

De stichting (Stiftung): is een bijzondere rechtsvorm zonder leden of vennoten, waarin één of meer personen hun patrimonium onderbrengen met een specifiek doel. Ze wordt vooral gebruikt in het kader van vermogensbeheer / -planning en kan worden opgericht door middel van een authentieke akte of een testament.

Stichtingen dienen zich te registeren in het handelsregister tenzij het een religieuze of een familiestichting is. De stichting krijgt rechtspersoonlijkheid via de inschrijving in het handelsregister. De stichting is dus een rechtspersoon (in tegenstelling tot een trust). Die vaak wordt gebruikt als rechtsvorm voor een goed doel. In zo’n geval heeft de stichting een filantropische doelstelling. De juridische wetgeving betreffende stichtingen in Zwitserland is geregeld in art. 80 tot en met art. 89 ff. ZGB (Zivilgesetzbuch) en wordt wereldwijd beschouwd als één van de meest liberale.

Verschil met een trust

Een trust is te definiëren als een vorm van fiduciaire eigendom, waarbij de oprichter van de trust of settlor een patrimonium schenkt aan de bewaarder of trustee, met als bedoeling dat deze laatste het patrimonium gebruikt ten voordele van een aantal begunstigden of beneficiaries.

Zwitsers bankgeheim en de fiscus

De geheimhoudingplicht van Zwitserse banken geldt ook tegenover de fiscus. De bank mag, volgens artikel 47 van het Bundesgesetz über die Banken und Sparkassen, geen enkele informatie over hun cliënten aan de fiscus verstrekken. Twee vaststellingen hieromtrent:

–          Een bank mag, als gevolg van de werking van het bankgeheim, nooit rechtstreeks informatie verschaffen aan de fiscus.

–          Controleurs van de fiscus kunnen nooit op eigen initiatief bij de bank – al dan niet via een derdenonderzoek – informatie vergaren wanneer de belastingplichtige weigert die informatie te verstrekken.

Wanneer een controleur kennis heeft van het feit dat een belastingplichtige meer banksaldi heeft dan hij in zijn aangifte heeft verantwoord, kan hij de ontbrekende informatie alleen via een getuigschrift verkrijgen, die de bank aan de belastingplichtige heeft gestuurd. Wanneer de belastingplichtige dit getuigschrift vervolgens weigert ter inzage te verstrekken of vernietigt, heeft de controleur geen middelen meer om de feiten inzake de onbekende banksaldi vast te stellen.